Still more to you
The interesting thing about Buddhism, for example, is that one person can change the way everybody looks at the world.
There are millions of people looking and living differently because of one man under a tree.
Personally, I think Buddhism is not very bright.
The problem is the distance it creates between the person and their thoughts. Smarter is to take all your thoughts, feelings, habits, organs, physical traits—stack them together—and realise that there is still more to you.
If you narrow it to thoughts only, write them all down. Together they will tell you something beautiful about who you are, how you look at the world, and what makes you you. Nobody looks at the world like you do, or thinks like you.
Wat zo fijn is aan het leven:
je kunt elke seconde helemaal opnieuw beginnen.
Alsof het je eerste stap op aarde is.
Geen ballast meer.
What’s so beautiful about life:
you can start over completely every single second.
As if it were your very first step on earth.
No baggage anymore.
Laten we twee scenario’s nemen. Of je werkt samen met je collega’s: jullie maken fouten. Jullie lachen, een deel van wat wordt opgeleverd slaat nergens op, het gaat langzaam, maar aan het einde is er wel iets af en kunnen jullie toch trots zijn. Ook al is het verre van perfect. Samen hebben jullie veel geleerd.
Het andere scenario is dat je alles vraagt aan een robot die alleen maar perfecte antwoorden geeft en een perfect product aflevert.
Wat kies je?
Het probleem van eendimensionaal naar dingen kijken is dat je je focust op één klein stukje van het geheel, bijvoorbeeld het eindproduct. Wat je niet begrijpt, is dat het om het proces gaat: de banden die je onderweg opbouwt. Werken ging eigenlijk helemaal niet over het eindproduct, tenzij je jezelf als het eindproduct ziet.
Let’s take two scenarios. In one, you work together with your colleagues: you make mistakes. You laugh, some of what you deliver makes no sense, it goes slowly, but in the end there is something finished and you can still be proud. Even if it is far from perfect. Together, you have learned a lot.
The other scenario is that you ask everything from a robot that gives only perfect answers and delivers a perfect product.
Which do you choose?
The problem with looking at things in a one-dimensional way is that you focus on one small part of the whole, for example the final product. What you don’t understand is that it’s about the process: the bonds you build along the way. Working was never really about the end product, unless you see yourself as the end product.
Het is verleidelijk om de hele dag niet te zeuren, omdat je bang bent om een zeikerd te worden. Maar de hele dag zeuren is juist gezond. Als het slecht is, is het slecht.
It’s tempting not to complain all day because you’re afraid of being labeled a complainer. But complaining all day is actually healthy. If it’s bad, it’s bad.
Mijn lichaam is een apenkooi.
In de hoek staan 2 gedachten te ruziën.
Er schreeuwt een gevoel tussendoor.
Het eten dat ik net op heb.
Alles gebeurt tegelijk.
My body is a monkey cage.
In the corner, two thoughts are arguing.
A feeling screams in between.
The food I just ate.
Everything happens at once.