What Life Is to Me
I don't want to work out, I want to work out every single day. I want to work out every day until I'm burned out and crying in the corner because of what I've done to myself. I want to have seen the complete darkness of life. I want to live like an addict. I want to lose everything, and I want to earn everything back. I want to be well-behaved, have an expensive house, win everything, lose everything. I want the extremes of life.
Life, to me, is not working out twice a week and moving through life in a stable way. Although maybe I'm finally ready for that now. Who knows. Maybe, at some point, you really do lose your wild side.
Normally, this is where I would give advice on how to deal with psychosis. Psychosis is an extreme state of being. You can put something against it, like baking a cake, one of the most grounded activities there is. But over the years I've discovered that I love it, that psychotic state. It's a part of me. It's not pleasant, but it doesn't kill you. It makes you stronger. It forces you to face your pain.
It's a bit like panic attacks. Some people start doing breathing exercises when they have a panic attack. Not me. I want more panic. I want to make the panic attack worse. I want the worst panic attack ever.
Wat leven voor mij is
Ik wil niet sporten, ik wil elke dag sporten. Ik wil elke dag sporten totdat ik overspannen ben en dan huilend in de hoek zit om wat ik mezelf heb aangedaan. Ik wil de volledige duisternis van het leven hebben gezien. Ik wil leven als een verslaafde. Ik wil alles kwijtraken en ik wil alles weer terugverdienen. Ik wil braaf zijn, een duur huis hebben, alles winnen, alles verliezen. Ik wil het extreme van het leven.
Leven is voor mij niet twee keer per week sporten en stabiel door het leven gaan. Al ben ik daar nu misschien wel klaar voor. Wie weet. Misschien verlies je op een gegeven moment echt je wilde haren.
Normaal zou ik hier advies geven over hoe je met een psychose kunt omgaan. Een psychose is een extreme staat van zijn. Je kunt er iets tegenover zetten, zoals een taart bakken, een van de meest degelijke activiteiten die er is. Maar ik ben er door de jaren heen achter gekomen dat ik ervan hou, van die psychotische staat. Het is een deel van mij. Het is niet leuk, maar je gaat er niet dood aan. Je wordt er sterker van. Je komt je pijn onder ogen.
Het is een beetje zoals paniekaanvallen. Sommige mensen gaan ademhalingsoefeningen doen als ze een paniekaanval hebben. Ik niet. Ik wil meer paniek. Ik wil de paniekaanval erger maken. Ik wil de ergste paniekaanval ooit.